In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie,
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

 

John McCrae (1872 - 1918).
In Vlaanderen's velden

In Vlaanderen's velden ... Hoe de kankerblom blekt
tussen de kruisen in rijen gestekt
op ons graf.
En hoog in de lucht zingt dat leeuwerikwonder
nauwelijks hoorbaar in kanonnengedonder.

Wij zijn de Doden.
Gisteren nog stak het leven in ons;
lag dauw op ons vel; blonk zon in ons dons;
we hielden van ... en zij hield van mij ...
Maar nu lig ik hier in een vlaamse wei.

Neem deze strijd op tegen het kwaad.
Ik reik je de toorts aan met wijkende hand.
Hou hem hoog! Pleeg geen verraad!
Of wij zullen nooit rusten in enig land,
al wiegen de winden de kankerblommen
op Vlaanderen's veld.

Vert: R.Siffer / nov 2012