Das Karussell.
Das Karussell.

Mit einem Dach und seinem Schatten dreht
sich eine kleine Weile der Bestand
von bunten Pferden, alle aus dem Land,
das lange zögert, eh es untergeht.
Zwar manche sind an Wagen angespannt,
doch alle haben Mut in ihren Mienen;
ein böser roter Löwe geht mit ihnen
und dann und wann ein weißer Elefant.

Sogar ein Hirsch ist da, ganz wie im Wald,
nur daß er einen Sattel trägt und drüber
ein kleines blaues Mädchen aufgeschnallt.

Und auf dem Löwen reitet weiß ein Junge
und hält sich mit der kleinen heißen Hand,
dieweil der Löwe Zähne zeigt und Zunge.

Und dann und wann ein weißer Elefant.

Und auf den Pferden kommen sie vorüber,
auch Mädchen, helle, diesem Pferdesprunge
fast schon entwachsen; mitten in dem Schwunge
schauen sie auf, irgendwohin, herüber -

Und dann und wann ein weißer Elefant.

Und das geht hin und eilt sich, daß es endet,
und kreist und dreht sich nur und hat kein Ziel.
Ein Rot, ein Grün, ein Grau vorbeigesendet,
ein kleines kaum begonnenes Profil -.
Und manchesmal ein Lächeln, hergewendet,
ein seliges, das blendet und verschwendet
an dieses atemlose blinde Spiel ...

R.M.Rilke (1906)

Het Carrousel.

Onder een dak en met zijn schaduw draait
een korte wijle het verstijfd bestand
van bonte paarden, alle uit het land
dat traagzaam aarzelt voordat het verwaait.
Al houden wagens er in een verband,
toch tonen ze nog moed in hun présence;
een boze rode leeuw volgt in hun trance,
en dan en weer een witte olifant.

Zelfs komt een hert voorbij, zo uit het bos,
maar uitgerust met zadel en een ruiter:
een meisje, aangegespt, in blauw met blos.

En op de leeuw zetelt een bleke jongen
die zich verzekert met een hete hand.
De leeuw regeert met tanden en met tongen.

En dan en weer een witte olifant.

Die fauna stuitert statig steeds vooruiter;
met helle meisjes die de paardensprongen
weldra ontgroeid zijn, en uit volle longen
schateren met een blik van flierefluiter.

En dan en weer een witte olifant.

En dat beweegt, en schuift, en zal verdwijnen,
en keert terug, doelloos, een zwerversziel;
om rood en groen en grauw weer te verschijnen
in een gebaar, een nauwelijks profiel.
En alsmaar, over lachen en verstillen,
een blinde zaligheid van tijd verspillen
op dit bevreemdend, rusteloze wiel ...

Vert: R.Siffer (24.12.2012)