Le Dormeur du val.

C'est un trou de verdure où chante une rivière
Accrochant follement aux herbes des haillons
D'argent ; où le soleil, de la montagne fière,
Luit : c'est un petit val qui mousse de rayons.

Un soldat jeune, bouche ouverte, tête nue,
Et la nuque baignant dans le frais cresson bleu,
Dort ; il est étendu dans l'herbe sous la nue,
Pâle dans son lit vert où la lumière pleut.

Les pieds dans les glaïeuls, il dort. Souriant comme
Sourirait un enfant malade, il fait un somme :
Nature, berce-le chaudement : il a froid.

Les parfums ne font pas frissonner sa narine ;
Il dort dans le soleil, la main sur sa poitrine
Tranquille. Il a deux trous rouges au côté droit.

Arthur Rimbaud (okotober 1870 - 16 jaar !! // 1854-1891)


 

De slaper van het valleitje.

Het is een luchtig bosje, waar een riviertje bront;
als woedend langs het gras en langs de zoete kruiden;
als zilverdraden in het helle licht van zuiden.
Het is een zacht vallei waarin schuimig bloeien zont.

Een jong soldaat met een open mond en zijn hoofd bloot
en de nek badend in de frisse, kloeke lover,
slaapt. Hij ligt heel rustig in het zomerse dover,
fel bleek in het kleurig landschap waar het licht op stoot.

De voeten in de gladiolen slapen mee, loom.
Hij glimlacht als een wild kind in helfelle droom,
en alle lichte wind verwarmt hem. Maar hij heeft dorst,

en de parfums spelen niet over zijn neusvleugel.
Hij hapert in de zon, de handen op zijn beugel,
en voldaan. Hij heeft twee kogelwonden in zijn borst.


Arthur Rimbaud ( vert: R.Siffer - 20131216)