Der Leierman

Drüben hinterm Dorfe steht ein Leiermann.
Und mit starren Fingern dreht er was er kann.
Barfuss auf dem Eise wankt er hin und her,
und sein kleiner Teller bleibt ihm immer leer.

Keiner mag ihn hören, keiner sieht ihn an.
Und die Hunde knurren um den alten Mann.
Und er lässt es gehen alles, wie es will,
dreht, und seine Leier steht ihm nimmer still.

Wunderlicher alter, soll ich mit dir geh'n?
Willst du meinen Liedern deine Leier dreh'n?

 

Uit: 'Die Winterreise' van Franz Schubert (1797-1828)
tekst: Wilhelm Müller (1794-1827)

De liereman

Ginder bij het dorpsplein staat een liereman
en met stramme vingers speelt hij wat hij kan.
Blootsvoets wankelt hij in de besneeuwde steeg,
en zijn bedelnapje blijft voor altijd leeg.

Niemand wil hem horen; niemand ziet hem staan.
Slechts de wilde honden slaan tegen hem aan.
En hij laat maar lopen, elkeen naar zijn gril;
draait en draait maar verder en valt nimmer stil.

Wonderlijke grijsaard, zeg mij dat je deelt;
dat je ook mijn zangen op je draailier speelt.

 

Vert. R.Siffer - jan 2010