ik lig roerloos
in mijn nieuwe   de mij toebedeelde baarmoeder

ik lig roerloos en geluidloos
ik voel bloed langs mij voorbij lopen
en zich soms tegen mij aanstrijken
ik hoor de geluiden van verre koesterende armen
onverstaanbaar   zoals een wasmachine die wordt ingeschakeld
of een deur geopend   stemmen die mij niets zeggen

vreemdsoortige stralen strelen mij via mijn hersenbrij een gelaat uit het exoskelet van mijn schedel 
      langs eeuwenoude lijnen die zich eeuwenlang wijzigden

ik lig roerloos    geluidloos    en levend
ter bereiding van wat meer leven
in een gebeuren dat ik nu beseffend meemaak
maar dat mij 78 jaar terug onbekend was

het resultaat van toen werd mijn bestaan
het resultaat van nu mijn wacht