Valentinus vagus


de langstlopende liefde is de lauwe liefde
want de vurige liefde laat ons hart na als as
want de kille liefde laat ijs van wat passie was
want de lauwe liefde is wat ons meest geriefde



wees niet te vurig in het geven en nemen
en niet te killig in het durven en temen
wordt lauwe liefde die wil kennen en vemen



rozen slaan vurig in de vlam van hun petalen
koud in hun vreemde geuren die over ons dalen
lauw in hun levenssappen die door hen verdwalen

de kokmeeuw is vurig in dat vechten om voedsel
is kil op de stranden tussen woede en woedsel
is lauw en moedig op het geduldige broedsel

en de zee is vurig in de zweep van het tempeest
is in windloze mist het hardnekkig kille beest
en is lauw en geduldig in het zomerse feest